Mermerler Üzerine Karalamalar

Gittim bugün. Duruyordu mermerler yine aynı yerlerinde. Tabii dünden, öncesinden farklı olarak rüzgar bugün tadını iyice yitirmişe benziyordu ve epeyce yağmur yağmış gibi görünüyordu. Yine kimseler yoktu. Gideli sanki yıllar olmuş gibi ama aynı zamanda sadece birkaç saat geçmiş gibi…

Durdum bugün. Mermerlerle birlikte, mermerlerin karşısında, mermerlere doğru durdum. Belki bir daha oturmaya cesaret edemeyeceğim o banka baktım. Bank mermerden değildi, ama mermerler de bu durumdan şikayetçi değildi zaten. Gitmek isteyerek çıktığım bu yolu, ayaklarımın diretmesiyle durarak tamamladım. Duralı sanki yıllar olmuş gibi ama aynı zamanda sadece birkaç saat geçmiş gibi…

Çöktüm bugün. Oturdum desem yalan olur, belki biraz da süslü olur. Aklımın her şeye yettiğine inandığım, ayaklarımın yere basmadığı çok zaman oldu. Ama bugün, her denememde dibe vurdum. Aklım almadı, ayaklarım yerinden kalkmadı. Mermerler bana baktı, ben mermerlere. Çökeli sanki yıllar olmuş gibi ama aynı zamanda sadece birkaç saat geçmiş gibi…

Ağladım bugün. Gariptir, hemen fark etmedim. Mermerler seslendi bana, öyle ki insan insana böyle seslenmemiştir. Çıkardım gözlüğümü, dokundum gözlerime. Aldım elimle ıslaklığı gözlerimden, yine de ıslaklık niyetliydi akmaya devam etmeye içimden. Yağmur yağmıyor da olabilirdi, ama gözyaşım mermerleri ıslatmaya yeter miydi, bilmiyorum. Yine de ıslaktı işte mermerler. Ağlayalı sanki yıllar olmuş gibi ama aynı zamanda sadece birkaç saat geçmiş gibi…

Bir mermer latifesi olacak belki, sanki bakarken kimisinin üzerinde ismimi gördüm. Kimisi doğduğum tarihi, kimisi o tarihi vurdu yüzüme. Ne diyebilirim bilmiyorum ama ne diyebileceğinizi çok iyi biliyorum. Hiçbir şey diyemezsiniz, deseniz de hiçbir yerime dokunmaz. E, bu da hayatın… Pardon. Mermerlerin bir cilvesi…

yazdı

Paylaş

Bunları da okumak isteyebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir