korkma robson

unutmamızı istiyorlar,
mutluluğun kol gezdiği diyarları terk etmemizi,
köle ruhlarımıza tetik çekmemizi.
yaralılara bakıyorlar
imdat seslerini duymuyorlar.
bekliyorlar ki kan kussun sokaklar.
biliyorlar.
çünkü biz söylersek türkülerimizi
inci dişli robson gülecek,
işte tam da bundan korkuyorlar.
sen korkma kartal kanatlı kanaryam
biz güleceğiz,
sen güleceksin.
ve biz…
sen ve ben…
bir gün duyacağız,
bu coğrafyada
kırıntısı dahi kalmayan umudun
kanat seslerini.
ortak olacağız göğe ulaşma arzusuna.
sakın korkma robson,
sakın!

yazdı

Paylaş

Bunları da okumak isteyebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir